gambak
1. Saçları dökülmüş baş, kel (Or.) 2. Dişleri dökülmüş kimse (Bo.) 3. Dolgun yüzlü (Sv.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkemçlk
1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
kemçük
1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...
kamlak
1. Saçları dökülmüş ya da kısa kesilmiş kimse (Or. Sv.) 2. Şişman (Or.)
dıbiş
1. Çirkin kimse (isp. Ama. Sv.) 2. iri yapılı küçük çocuk (Tr.) 3. Bir, iki yaşındaki çocuğun midesi, karnı (Bo.) 4. Saçsız, kel (To.)
dıngır
1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
gebeş
1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
Benzer içerikler
kemçlk
Sözlük1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
kemçük
Sözlük1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...
kamlak
Sözlük1. Saçları dökülmüş ya da kısa kesilmiş kimse (Or. Sv.) 2. Şişman (Or.)
dıbiş
Sözlük1. Çirkin kimse (isp. Ama. Sv.) 2. iri yapılı küçük çocuk (Tr.) 3. Bir, iki yaşındaki çocuğun midesi, karnı (Bo.) 4. Saçsız, kel (To.)
dıngır
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
gebeş
Sözlük1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
daz
Sözlük1. Kellerin başında kellikten geriye kalmış izlere denir (Mr. Kn.) 2. Saçsiz bas, kel (Ba. Bo. Sn. Ama. To. Kr. V. Gaz. Sv. Ank. Ky. Nğ. Ada. Tk.) 3. Kadının cinsel organı (Sv. Yz. Krş. ic.)
diraz
Sözlük1. Kel (Bo. Gm. Ezc. Ank.) 2. Delikanlı (Mr.) 3. Genç kız (Sv.)