gangildamak

1. Zayıflamak, kemikleri fırlamak (Ba.) 2. Çok ihtiyarlamak (Bo.) 3. Bunamak (Sv.)

Benzer içerikler

kelezimek

Sözlük

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)

eslrlk

Sözlük

1. Kızgın, öfkeli (iz. Ba. Çkl. Çkr. Or. Kr. Sv. Ank. Ed. 2. Deli (Brd. Çkl. Bo. Ank.) 3. Sarhoş (Bo. Ist.)

daz

Sözlük

1. Kellerin başında kellikten geriye kalmış izlere denir (Mr. Kn.) 2. Saçsiz bas, kel (Ba. Bo. Sn. Ama. To. Kr. V. Gaz. Sv. Ank. Ky. Nğ. Ada. Tk.) 3. Kadının cinsel organı (Sv. Yz. Krş. ic.)

gengüldemek

Sözlük

Ihtiyarlamak, zayıflamak, sarsaklaşmak (Bo.)

göden

Sözlük

1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...

ımik

Sözlük

1. Beyin (Af. Uş. Isp. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Kn. Tk.) 2. Kafatasının üst kısmı (Af. Ay. Çkl. Kü. El.) 3. Gırtlak (Dz. Ba. Çkl. Es. Kc. Sk. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ama. Or. Sv. Ank. Krş. Nş. Kn. Ada.)

gebeş

Sözlük

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

konak

Sözlük

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

Yorumlar yükleniyor...