garaciğer

1. Karaciğer (Kü. Ky.) 2. Dalak (To. Kn. Kib.) 3. Yeni doğan bebeklerin başındaki kepek (Ks. Sn.) 4. Bebeklerin parmak aralarında biriken kir (Sm. Nğ.) 5. Göğüsie karın boşluğunu ayıran perde, diyafram (Ank.)

1. Yorulmak (Sm.) 2. Dinlenmek (Sm.)

1. Kemik iliği (Sm.) 2. Sivrisinek (Sm.)

1. Gözü bozuk (Sm.) 2. Çapak (Sm.)

1. Siğil (Sm.) 2. Sivilce (Ay. Sm.)

1. İki diş arasında fazla uzamış olan et parçası (Sm.) 2. Dili alt çeneye bağlayan ince et parçasi, frenilum (Sm.)

1. Karaciğer (Kü. Ky.) 2. Dalak (To. Kn. Kib.) 3. Yeni doğan bebeklerin başındaki kepek (Ks. Sn.) 4. Bebeklerin parmak aralarında biriken kir (Sm. Nğ.) 5. Göğüsie karın boşluğunu ayıran perde, diyafram (Ank.)

1. Yorulmak (Sm.) 2. Dinlenmek (Sm.)

1. Kemik iliği (Sm.) 2. Sivrisinek (Sm.)

1. Gözü bozuk (Sm.) 2. Çapak (Sm.)

1. Siğil (Sm.) 2. Sivilce (Ay. Sm.)

1. İki diş arasında fazla uzamış olan et parçası (Sm.) 2. Dili alt çeneye bağlayan ince et parçasi, frenilum (Sm.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Af. Isp. Brd. Kc. Bo. Ks. Çkr. Sm. Ama. Ar. Kr. El. Mr. Sv. Ank. Nş. Nğ. Kn. Mğ. iç.) 2. Vücudun herhangi bir yeri soğuk nedeniyle morarmak, ki...