geçük

1. Uzun zaman kadın bulamayan adam (Ba. Ay. Sk. Ks. Gm. Tn, Sv. Nğ. iç. Mğ.) 2. Cinsel ilişkide çok suistimal yapan adam (Gr. Tr.) 3. Eliyle menisini getiren adam (Or. Ezm. Ank.) 4. Ac (iz. Es. Kc. Gr. Ar.) 5. Yoksui,...

Zehir (iz. Ma. Ba. Bo. ist. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Vn. Bt. Dy. Tn. El. Sv. Yz. Ank. Nğ. Tk. Mş.)

Yikanmak, temizlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Cr. Sn. Sm. To. Or. Gr. Tr. Gm. Kr. Ezc. Tn. MI. Sr. Ur. Gaz. Bt. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. ...

1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...

Yıkanmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Es. Kc. Bo. Sk. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Dy. Tn. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn....

İhtiyar (Gr.)

1. Uzun zaman kadın bulamayan adam (Ba. Ay. Sk. Ks. Gm. Tn, Sv. Nğ. iç. Mğ.) 2. Cinsel ilişkide çok suistimal yapan adam (Gr. Tr.) 3. Eliyle menisini getiren adam (Or. Ezm. Ank.) 4. Ac (iz. Es. Kc. Gr. Ar.) 5. Yoksui,...

Zehir (iz. Ma. Ba. Bo. ist. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Vn. Bt. Dy. Tn. El. Sv. Yz. Ank. Nğ. Tk. Mş.)

Yikanmak, temizlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Cr. Sn. Sm. To. Or. Gr. Tr. Gm. Kr. Ezc. Tn. MI. Sr. Ur. Gaz. Bt. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. ...

1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...

Yıkanmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Es. Kc. Bo. Sk. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Dy. Tn. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn....

İhtiyar (Gr.)

Gebe, yüklü, doğurması yakın (Isp. Kc. Sn. Sm. Cr. To. Or. Gm. Rz. Ar. Ezm. Ezc. Tn. Sv. Dy.)

1. Eğri, çarpık, yassılmış (burun için) (Sm. Or. Gr.) 2. Basık burunlu (Or.)