gemeç
Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Isp. Dz. Ar.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkemçlk
1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
kemki
1. Insan kafatası (ic.) 2. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Dz.)
kemçük
1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...
geme
1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)
geblk
Alt çenesi uzun kimse (Isp.)
kevüç
Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr.)
Benzer içerikler
kemçlk
Sözlük1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
kemki
Sözlük1. Insan kafatası (ic.) 2. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Dz.)
kemçük
Sözlük1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...
geme
Sözlük1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)
geblk
SözlükAlt çenesi uzun kimse (Isp.)
kevüç
SözlükAlt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr.)
kemçuk
SözlükAlt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran dişleri üst üste gelmeyen kimse (Sv.)
çorlu
Sözlük1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...