gemeş

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...

1. Insan kafatası (ic.) 2. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Dz.)

1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...

1. Insan kafatası (ic.) 2. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Dz.)

1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...