geygel
1. Başı kel kimse (Çkr.) 2. Yerinde duramayan, hareketli kimse (Dz. To.) 3. Aptal kimse (Çkr.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü gördıbiş
1. Çirkin kimse (isp. Ama. Sv.) 2. iri yapılı küçük çocuk (Tr.) 3. Bir, iki yaşındaki çocuğun midesi, karnı (Bo.) 4. Saçsız, kel (To.)
dıngır
1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
anadan cavlak
1. Doğuştan kel olan kimse (Dz.) 2. Doğuştan deli olan kimse (Dz.)
algın
1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...
bertik
1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
suntur
1. Yüz, surat (To. Nğ.) 2. Kel (Dz.)
Benzer içerikler
dıbiş
Sözlük1. Çirkin kimse (isp. Ama. Sv.) 2. iri yapılı küçük çocuk (Tr.) 3. Bir, iki yaşındaki çocuğun midesi, karnı (Bo.) 4. Saçsız, kel (To.)
dıngır
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
anadan cavlak
Sözlük1. Doğuştan kel olan kimse (Dz.) 2. Doğuştan deli olan kimse (Dz.)
algın
Sözlük1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...
bertik
Sözlük1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
suntur
Sözlük1. Yüz, surat (To. Nğ.) 2. Kel (Dz.)
eze
Sözlük1. Zayıf (Ba.) 2. Tırnakların dibindeki deri (Çkr. To.) 3. Avuç ortası, aya (Dz.) 4. Vücut (Ama.)
baymak
Sözlük1. Yiyeceğin baygınlık vermesi, mideyi hafifçe bulandirmasi, midede ezinti yapması (Dz. Iz. Kü. Es. Kc. Zn. Çkr. Sm. Gr. Ank. Nğ. Mğ. Af. Gaz. Or.) 2. Bayıltmak (Dz. Ks. To. Gr.) 3. Yormak (Ks.) 4. Büyümek gelişmek, s...