ginik

Obur (Or.)

Obur (Af. Dz. Or.)

Obur (Brd. Ba. Kü. Or.)

Obur, çok yiyen (Isp. Ks. Or. Mr.)

1. Obur (Or. Gr. Sv.) 2. Oburluk (Çr.) 3. Iriyarı kimse (Ky.)

Obur, pisboğaz (Af. Ba. Kü. Bo. Çr. Ama. To. Or. Mr. Sv. Yz. Ky. Ed.)

Obur (Or.)

Obur (Af. Dz. Or.)

Obur (Brd. Ba. Kü. Or.)

Obur, çok yiyen (Isp. Ks. Or. Mr.)

1. Obur (Or. Gr. Sv.) 2. Oburluk (Çr.) 3. Iriyarı kimse (Ky.)

Obur, pisboğaz (Af. Ba. Kü. Bo. Çr. Ama. To. Or. Mr. Sv. Yz. Ky. Ed.)

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

Obur (Ezc.)