gırarmak
Ağarmak, kırlaşmak (Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görçallanmak
Saçı ağarmak (Kr.)
kıralmak
Saçı ağarmak (Sm.Yz.)
kırarmak
Saçı ağarmak (Ay. Mğ. Or. Gr. Tr.)
muş
1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)
farimek
1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)
çara
1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)
Benzer içerikler
çallanmak
SözlükSaçı ağarmak (Kr.)
kıralmak
SözlükSaçı ağarmak (Sm.Yz.)
kırarmak
SözlükSaçı ağarmak (Ay. Mğ. Or. Gr. Tr.)
muş
Sözlük1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)
farimek
Sözlük1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)
çara
Sözlük1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)
dal
Sözlük1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)