gırcıman

Saçına kır düşmüş orta yaşlı kimse (Isp.)

Saçına kır düşmüş orta yaşlı kimse (Sm. Or. Gm. Ezm. Ezc. Nğ.)

1. Boyu bosu güzel olan kimse (Kn.) 2. Orta yaşlı kimse (Ank.) 3. Bit (Ank.)

1. Çok kirli kimse (İc.) 2. Kir (ic.)

1. Kir, pislik (Or.) 2. Burnu çökük olan kimse (Or.)

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

Saçına kır düşmüş orta yaşlı kimse (Isp.)

Saçına kır düşmüş orta yaşlı kimse (Sm. Or. Gm. Ezm. Ezc. Nğ.)

1. Boyu bosu güzel olan kimse (Kn.) 2. Orta yaşlı kimse (Ank.) 3. Bit (Ank.)

1. Çok kirli kimse (İc.) 2. Kir (ic.)

1. Kir, pislik (Or.) 2. Burnu çökük olan kimse (Or.)

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

1. Yaşlı kimse (Dz.) 2. Zayıf kimse (Dz.)

1. Kisa boylu, cüce (Ks.) 2. Kısa boylu ve güçlü kimse (Brd.) 3. Yaşlı insan ya da hayvan (Ama.) 4. Gelişmemiş, sıska (Ank.) 5. Kısa boylu şişman kimse (Af. Brd.)