gırşan

Dişi insan ya da hayvan (Isp. Brd. Dz. Ba. Bo. Zn. Ks. Sm. Or. ic.)

insan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

Zayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)

1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...

Dişi insan ya da hayvan (Isp. Brd. Dz. Ba. Bo. Zn. Ks. Sm. Or. ic.)

insan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

Zayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)

1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...

Zayıf, cılız çocuk ya da hayvan yavrusu (Brd. Dz.)

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...