gız uşağı

1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)

Evlenmemiş kiz ya da erkeğin yüzünde ve boynunda çıkan sivilce (Es. Çr. To. Gm. Ar. Kr. Ezc. Sv. Yz. Ank. Krş.)

1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)

Çocuğu kundaklamak, sarmak, beşığe- belini getirmek Meniyi akıtmak (Af.) bağlayarak, sararak yatırmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Brs. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Kr. Ezc. Vn. EI. MI. Gaz....

Kız çocuğu (Ada.)

Kız çocuğu (Rz.)

1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)

Evlenmemiş kiz ya da erkeğin yüzünde ve boynunda çıkan sivilce (Es. Çr. To. Gm. Ar. Kr. Ezc. Sv. Yz. Ank. Krş.)

1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)

Çocuğu kundaklamak, sarmak, beşığe- belini getirmek Meniyi akıtmak (Af.) bağlayarak, sararak yatırmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Brs. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Kr. Ezc. Vn. EI. MI. Gaz....

Kız çocuğu (Ada.)

Kız çocuğu (Rz.)

Kız çocuğu (Sv.)

1.Kiz çocuğu (Ks.) 2. Akılsız (Tr.)