goga

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

1. Zayıf, ince kimse (Ank. Kn. Tk.) 2. Kaba yapıli, biçimsiz kimse (To. Or. Gaz. Hat. Sv.)

Genç olmadığı halde yıpranmamış sağlam kimse (Ay. Mn. Tk.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm. Sv. Ada. Tk.) 2. Sümük (Gm.)

1. Sözü anlaşılmayan, tutuk (kimse için) (Tk.) 2. Uyluk kemiği (Ank. Nş.)

Uzun boylu, iri yapıli, kocaman, şişman kimse (Ay. Brs. ist. Ama. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Bn. Ky. Tk.)

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

1. Zayıf, ince kimse (Ank. Kn. Tk.) 2. Kaba yapıli, biçimsiz kimse (To. Or. Gaz. Hat. Sv.)

Genç olmadığı halde yıpranmamış sağlam kimse (Ay. Mn. Tk.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm. Sv. Ada. Tk.) 2. Sümük (Gm.)

1. Sözü anlaşılmayan, tutuk (kimse için) (Tk.) 2. Uyluk kemiği (Ank. Nş.)

Uzun boylu, iri yapıli, kocaman, şişman kimse (Ay. Brs. ist. Ama. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Bn. Ky. Tk.)

Lâğım (Rz.)

Lâğım (Hat.)