göküş
Mavi gözlü (Af. Ama. Brd. Ada.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görçapar
1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...
çenet
Kalça (Af. Uş. Brd. Dz. Isp. Ay. Kü. İst. Ckr. Sm. Ama. To. MI. Yz. Ank. Krş. Ky. Kn. Nğ. Ada. İç. Ant.)
bicik
Meme, meme başi (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. Iz. Mn. Kc. Ks. Ama. Or. MI. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ic. Ant. Kıb.)
gebeş
1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
kemre
1. Deride kalınlaşmış kir tabakası (Es. Gaz.) 2. Başta olan kepek (Hat. iç.) 3. Yara kabuğu (Af. Brd. Ada.) 4. Burunda kurumuş sümük (Çr.) 5. Gübre (To. Ama.)
uğunmak
Ağlaya ağlaya bayılmak, kendini yitirmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Es. Çr. Sm. Ama. To. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Mr. Sv. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Kn. Or. Kr. Çr. Yz.)
Benzer içerikler
çapar
Sözlük1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...
çenet
SözlükKalça (Af. Uş. Brd. Dz. Isp. Ay. Kü. İst. Ckr. Sm. Ama. To. MI. Yz. Ank. Krş. Ky. Kn. Nğ. Ada. İç. Ant.)
bicik
SözlükMeme, meme başi (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. Iz. Mn. Kc. Ks. Ama. Or. MI. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ic. Ant. Kıb.)
gebeş
Sözlük1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
kemre
Sözlük1. Deride kalınlaşmış kir tabakası (Es. Gaz.) 2. Başta olan kepek (Hat. iç.) 3. Yara kabuğu (Af. Brd. Ada.) 4. Burunda kurumuş sümük (Çr.) 5. Gübre (To. Ama.)
uğunmak
SözlükAğlaya ağlaya bayılmak, kendini yitirmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Es. Çr. Sm. Ama. To. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Mr. Sv. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Kn. Or. Kr. Çr. Yz.)
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
sak
Sözlük1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)