gübek

Göbek (Tr.)

1. Göbek (Tr.) 2. Bebeklikten çıkmış çocuk (Mn. İst.)

1. Küçük çocukların yataklarını kirletmemeleri için beşiğe takılarak sidiği oturağa götüren tahta boru, kamış (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Kc. Sk. Ama. Sm. Tr. Nğ. Kn. Mğ.) 2. Çocuk oturağı (Bo.) 3. Göbek (Mğ.)

Göbek, büyük göbek (ic.)

Göbek (Rz.)

Göbek (Ar.)

Göbek (Tr.)

1. Göbek (Tr.) 2. Bebeklikten çıkmış çocuk (Mn. İst.)

1. Küçük çocukların yataklarını kirletmemeleri için beşiğe takılarak sidiği oturağa götüren tahta boru, kamış (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Kc. Sk. Ama. Sm. Tr. Nğ. Kn. Mğ.) 2. Çocuk oturağı (Bo.) 3. Göbek (Mğ.)

Göbek kordonu, doğmamış cenini plasentaya bağlamaya yarar; cenin, plasenta aracılığıyla annesinden besin maddeleri alır.

Göbekte göbek kordonunun fetüse bağ landığı yeri gösteren yara izi.

Fetüsü plasentaya bağlayan ip benzeri yapı.

Karın duvarının zayıf bir bölgesinden batın içeriğinin dışarı çıkması ile umbilikusta (göbek deliğinde) oluşan yumuşak şişlik.

Göbek, büyük göbek (ic.)