hışhış

Nefes darlığı çeken, öksürüklü kimse (Kr. Hat. Sv. Ank. Nğ.)

1. Nefes darlıği, bronşit (Cr. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Krş. Ky. Ada. ic.) 2. Çarpintı (Ks.) 3. Tükürük (Nş. Nğ.) 4 Nefes darlığı çeken, öksürüklü kimse (Af. Çr. Iç.) 5. Ağri, sızi, romatizma (MI.)

Öksürüklü, hastalıkli kimse (Ant.)

1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)

Nefes darlığı çeken, öksürüklü kimse (Kr. Hat. Sv. Ank. Nğ.)

1. Nefes darlıği, bronşit (Cr. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Krş. Ky. Ada. ic.) 2. Çarpintı (Ks.) 3. Tükürük (Nş. Nğ.) 4 Nefes darlığı çeken, öksürüklü kimse (Af. Çr. Iç.) 5. Ağri, sızi, romatizma (MI.)

Öksürüklü, hastalıkli kimse (Ant.)

1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)

Hastalıklı kimse (Kr.)

Zayıf, cıliz kimse (Kr.)