horft

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. Humma, ateşli bir hastalık (Çr. Gr. Kn. iç. Ant.) 2. Güçsüz, düşkün (Af. Isp. Brs. Kü. Es. Ks. Çkr. Sm. Ama. Or.) 3. Tifo (Kn. İç.) 4. Zatürree, pnömoni (iç.) 5. Sakat (Çr. Ama.) 6. Öldürücü grip (Isp. Ay. Kn. Ada....

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. Humma, ateşli bir hastalık (Çr. Gr. Kn. iç. Ant.) 2. Güçsüz, düşkün (Af. Isp. Brs. Kü. Es. Ks. Çkr. Sm. Ama. Or.) 3. Tifo (Kn. İç.) 4. Zatürree, pnömoni (iç.) 5. Sakat (Çr. Ama.) 6. Öldürücü grip (Isp. Ay. Kn. Ada....

1. Tifüs (Kn.) 2. Beyin humması (Kn.)

1. Gübre (Ezn. Kn.) 2. Çöplük, gübrelik (Ama. Kn.)