hotamak

Hasta, en son dakikalarını yaşamak (Kerkük)

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

Hasta, en son dakikalarını yaşamak (Kerkük)

Kemiğin bir kısmının beyni açıkta bırakacak ya da fitıklaşmasına izin verecek şekilde yok olduğu kraniyumun (kafatası) bir gelişimsel defekti.

Kişinin karşı cinsin bir üyesi gibi yaşamak istediği ender görülen bir durum.

Yaşamak, işlev görmek ve büyümek için oksijene gerek duyan her şeyi ifade eden bir terim.

Bakteriler çok küçük, hücre duvarı olan ancak hücre çekirdeği bulunmayan, tek hücreli organizmalardır.

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

En sıklıkla fallop tüpünde, bazen bir yumurtalıkta, karın boşluğunda ya da servikste (rahim boynu) olmak üzere rahim dışında gelişen bir gebelik.

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)