iğez
Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü göralgın
1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...
arık
1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
iğii
Zayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)
aydaş
1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...
ters
1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
ıhiez
Zayif, hastalıkli, cıliz insan, hayvan ya da bitki (Çr. Or.)
Benzer içerikler
algın
Sözlük1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...
arık
Sözlük1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
iğii
SözlükZayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)
aydaş
Sözlük1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
ıhiez
SözlükZayif, hastalıkli, cıliz insan, hayvan ya da bitki (Çr. Or.)
iğiez
SözlükZayıf, hastalıklı, cılız insan, hayvan ya da bitki (Dz. Mn.)
emlik
SözlükSüt emmekte olan insan ya da hayvan yavrusu (Isp. Dz. Es. Ks. Sm. Ama. To. Tn. MI. Mr. Gaz. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç.)