igeze
Hastalik sonrasi toparlanma, nekahat dönemi (Dz. Gr. Sv.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görısırgı
1. Ağızda kaşıntı ve kabarcıklar yapan, perhizle giderilen bir çeşit hastalık (Dz. Or.) 2. Hastalık nedeniyle yapılan perhiz (Dz. Gr. Ezm.) 3. Hastalığın yaptığı titreme, ürperme, ateş (Sv.)
çor
1. Hastalik (Af. Isp. Dz. ÇkI. Es. Bo. Sm. Ama. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Ky. Kn. Ada. İç. Mğ. Ed.) 2. İspanyol nezlesi (Mr.) 3. Zehir, zehir gibi (Sm. Gr. Rz.) 4. Öks...
arık
1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
sal
1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
iğeze
Süreğen (kronik) hastaliklı kimse (Dz. Çkr.)
dışa gitmek
Aptes bozmak (Dz. Or. Gr. Sv. Yz.)
Benzer içerikler
ısırgı
Sözlük1. Ağızda kaşıntı ve kabarcıklar yapan, perhizle giderilen bir çeşit hastalık (Dz. Or.) 2. Hastalık nedeniyle yapılan perhiz (Dz. Gr. Ezm.) 3. Hastalığın yaptığı titreme, ürperme, ateş (Sv.)
çor
Sözlük1. Hastalik (Af. Isp. Dz. ÇkI. Es. Bo. Sm. Ama. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Ky. Kn. Ada. İç. Mğ. Ed.) 2. İspanyol nezlesi (Mr.) 3. Zehir, zehir gibi (Sm. Gr. Rz.) 4. Öks...
arık
Sözlük1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
sal
Sözlük1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
iğeze
SözlükSüreğen (kronik) hastaliklı kimse (Dz. Çkr.)
dışa gitmek
SözlükAptes bozmak (Dz. Or. Gr. Sv. Yz.)
ötürek
Sözlükİshal (Af. Isp. Dz. Es. Çkr. Ama. Or. Gr. Sv. Ank. Krş. Nğ.)
harın
SözlükObur (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Kc. Ks. Gr. Ky. Sv. Kn. Ant. Mğ.)