imırmak

1. Uyuklamak (Dz. iz. Çkl. Ks. Zn. Or. MI. Gaz. Mr. Ank. Krş. Nğ. Ada.) 2. Uyuşmak (Nğ.) 3. Soyunmak (Yz.) 4. Çocuk mizıklanmak (Brd. Bo. Ada.)

Uyuklamak (Kü. Ks. Krş. Ada.)

1. Zayiflamak (Or.) 2. Uyuklamak (Ada.)

Uyuklamak, uyuklarken düşecek gibi olmak (Çkl. Ada.)

içi geçmek, uyuklamak (Bil. Bo. ist. Zn. Sn. Ezm. MI. Gaz. Sv. Hat. Krs. Ada. Kib.)

1. Çocuğu uyutmak ya da susturmak için arkasına yavaş yavaş vurmak (Es. Sv. Ada.) 2. Uyuklamak (Çr. Nğ. Ns.)

1. Uyuklamak (Dz. iz. Çkl. Ks. Zn. Or. MI. Gaz. Mr. Ank. Krş. Nğ. Ada.) 2. Uyuşmak (Nğ.) 3. Soyunmak (Yz.) 4. Çocuk mizıklanmak (Brd. Bo. Ada.)

Uyuklamak (Kü. Ks. Krş. Ada.)

1. Zayiflamak (Or.) 2. Uyuklamak (Ada.)

Uyuklamak, uyuklarken düşecek gibi olmak (Çkl. Ada.)

içi geçmek, uyuklamak (Bil. Bo. ist. Zn. Sn. Ezm. MI. Gaz. Sv. Hat. Krs. Ada. Kib.)

1. Çocuğu uyutmak ya da susturmak için arkasına yavaş yavaş vurmak (Es. Sv. Ada.) 2. Uyuklamak (Çr. Nğ. Ns.)

Uyuklamak (Ama.)

Uyuklamak (Kn.)