ıncik

1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...

1. Ayak (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Çkr. Çr. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Adi. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. iç. Vn. MI. Kerkük) 2. Ayak bileği (Gm. İç.) 3. Diz. (Kc.) 4. Topuk (Brs.) 5. Bacağın di...

1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

Çocuğu kundaklamak, sarmak, beşığe- belini getirmek Meniyi akıtmak (Af.) bağlayarak, sararak yatırmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Brs. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Kr. Ezc. Vn. EI. MI. Gaz....

1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)

1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...

1. Ayak (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Çkr. Çr. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Adi. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. iç. Vn. MI. Kerkük) 2. Ayak bileği (Gm. İç.) 3. Diz. (Kc.) 4. Topuk (Brs.) 5. Bacağın di...

1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

Çocuğu kundaklamak, sarmak, beşığe- belini getirmek Meniyi akıtmak (Af.) bağlayarak, sararak yatırmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Brs. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Kr. Ezc. Vn. EI. MI. Gaz....

1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...

1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)