ıngıraz

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...

1. İshal (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Or. Gr. Gm. El. MI. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ank. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Kolera (Ezc.) 3. Hastalıklı (Or.)

Zayif, ciliz (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. İç. Krk.)

1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...

1. İshal (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Or. Gr. Gm. El. MI. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ank. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Kolera (Ezc.) 3. Hastalıklı (Or.)

Zayif, ciliz (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. İç. Krk.)

1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...