kapça

İlik Omurilik (Çkl.)

İlik (ist. Ank.)

1. Kısa boylu, zarif kimse (Krş.) 2. ilik (Es.)

Karnı şişen çocukların iyileşeceği inancıyla karınlarının üstüne ilık kül döküp oğmak ya da oklava ile hafifçe vurmak (Kü. Kc. Nğ.)

1. Boğaz (Dz. İç. Mğ.) 2. Yemek borusu (Dz.) 3. Nefes borusu (Dz.) 4. Girtlak (Isp. Mğ.)

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

Kemik boşluklarında bulunan yumuşak yağlı doku; kırmızı ya da sarı olabilir.

Kemik iliğinden örnek almak için, bir iğne yardımıyla kemiğin içine girildiği bir yöntemdir.

İlik Omurilik (Çkl.)

İlik (ist. Ank.)

Barsağı etkileyen herhangi bir bozukluk.

1. Kısa boylu, zarif kimse (Krş.) 2. ilik (Es.)

Doğum sancısı sırasındaki ağrıyı azaltmak icin kadınların icine oturabildikleri ılık su dolu havuz (bkz, doğurma).

Karnı şişen çocukların iyileşeceği inancıyla karınlarının üstüne ilık kül döküp oğmak ya da oklava ile hafifçe vurmak (Kü. Kc. Nğ.)