kara

1. Taş vb. sert cisimlerin çarpması ya da batmasından sonra ayak altında olan şişlik (Isp. Brd. Bo.) 2. Parmaklarda çıkan iltihaplı yara, dolama (Tk.) 3. Dilde çıkan küçük kabarcık (Brd.)

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

1. Taş vb. sert cisimlerin çarpması ya da batmasından sonra ayak altında olan şişlik (Isp. Brd. Bo.) 2. Parmaklarda çıkan iltihaplı yara, dolama (Tk.) 3. Dilde çıkan küçük kabarcık (Brd.)

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

Deri hastalıği, yara, çıban (Af. Uş. Dz. Ay. iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Es. Sm. Ank. İç. Krk. Tk.)

Cibinlik (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Kü. Es. Mr. Yz. Nğ. Kn. Ant. İc. Mğ. Tk.)