karaca

1. Pazi, koldaki kas kitlesi (Isp. Brd. Çkl. Kü. Çkr. Ank. Ant.) 2. Kol (Çkl.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

gıç

1. Bacak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Kü. Çkr. Ama. To. Gm. MI. Sv. Yz. Kn. Ic. Ant.) 2. Ayak (Brd. Dz. Çr. MI. Gaz. Ank. Krş. Kn.) 3. Kuyruk sokumu bölgesi (Brs. Bo. Ks. Sm. Gaz. Sv. Ant.)

duma

1. Nezle, grip, bronşit (Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Bo. ist. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ank. Ky. Ant. Mğ. Ed. Uş. Ada.) 2. Öksürük, boğmaca öksürüğü (Dz. Bo. Kn.)

algın

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

akarca

1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...

hıra

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

sak

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

Benzer içerikler

gıç

Sözlük

1. Bacak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Kü. Çkr. Ama. To. Gm. MI. Sv. Yz. Kn. Ic. Ant.) 2. Ayak (Brd. Dz. Çr. MI. Gaz. Ank. Krş. Kn.) 3. Kuyruk sokumu bölgesi (Brs. Bo. Ks. Sm. Gaz. Sv. Ant.)

duma

Sözlük

1. Nezle, grip, bronşit (Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Bo. ist. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ank. Ky. Ant. Mğ. Ed. Uş. Ada.) 2. Öksürük, boğmaca öksürüğü (Dz. Bo. Kn.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

çöğdürmek

Sözlük

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

gebeş

Sözlük

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

Yorumlar yükleniyor...