kaysak
Yara, çıban kabuğu (Cr. Sv. Kn. Ant ic.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görakarca
1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...
cicik
1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)
konak
1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...
dlşemek
1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...
sakat
1. Çıban ya da yara kabuğu (Sk. Zn. Ks. Sm. Gr. Ant.) 2. Saçkıran hastalığı (Bo.)
kayse
Yara, çıban kabuğu (Kn.)
Benzer içerikler
akarca
Sözlük1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...
cicik
Sözlük1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)
konak
Sözlük1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...
dlşemek
Sözlük1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...
sakat
Sözlük1. Çıban ya da yara kabuğu (Sk. Zn. Ks. Sm. Gr. Ant.) 2. Saçkıran hastalığı (Bo.)
kayse
SözlükYara, çıban kabuğu (Kn.)
gıç
Sözlük1. Bacak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Kü. Çkr. Ama. To. Gm. MI. Sv. Yz. Kn. Ic. Ant.) 2. Ayak (Brd. Dz. Çr. MI. Gaz. Ank. Krş. Kn.) 3. Kuyruk sokumu bölgesi (Brs. Bo. Ks. Sm. Gaz. Sv. Ant.)
kara kabar
Sözlük1. Taş vb. sert cisimlerin çarpmasından ya da batmasından sonra ayak altında olan şişlik (Or. Kn. İç. Ant. Kıb.) 2. El, ayak ve yüzde çıkan sulu çıban (Hat. Çr.)