kel hastalık

Kel kafalı (iç.)

Kel (Mn. Sm. Hat. Kn. ic.)

1. Kel hastalığı (Ada. iç.) 2. Güç, kuvvet (Ezm.) 3. Kisa Boylu kimse (Mn.)

1. Kellerin başında kellikten geriye kalmış izlere denir (Mr. Kn.) 2. Saçsiz bas, kel (Ba. Bo. Sn. Ama. To. Kr. V. Gaz. Sv. Ank. Ky. Nğ. Ada. Tk.) 3. Kadının cinsel organı (Sv. Yz. Krş. ic.)

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...

Verem (iç.)

Kel kafalı (iç.)

Kel (Mn. Sm. Hat. Kn. ic.)

1. Kel hastalığı (Ada. iç.) 2. Güç, kuvvet (Ezm.) 3. Kisa Boylu kimse (Mn.)

1. Kellerin başında kellikten geriye kalmış izlere denir (Mr. Kn.) 2. Saçsiz bas, kel (Ba. Bo. Sn. Ama. To. Kr. V. Gaz. Sv. Ank. Ky. Nğ. Ada. Tk.) 3. Kadının cinsel organı (Sv. Yz. Krş. ic.)

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...

Kafatası derisinin saçlı bölgelerinin alındığı ve alopesiyi (kellik) tedavi etmek için saçsız bölgelere tekrar ekildiği kozmetik operasyon.

Verem (iç.)

1. Verem (Çr. Ezm. Ezc. Vn. Ur. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ky. Ada. ic.) 2. Kalp hastalığı (Nğ.)