keprem

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

1. Beyin (Af. Uş. Isp. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Kn. Tk.) 2. Kafatasının üst kısmı (Af. Ay. Çkl. Kü. El.) 3. Gırtlak (Dz. Ba. Çkl. Es. Kc. Sk. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ama. Or. Sv. Ank. Krş. Nş. Kn. Ada.)

1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...

Yıkanmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Es. Kc. Bo. Sk. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Dy. Tn. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn....

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

1. Beyin (Af. Uş. Isp. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Kn. Tk.) 2. Kafatasının üst kısmı (Af. Ay. Çkl. Kü. El.) 3. Gırtlak (Dz. Ba. Çkl. Es. Kc. Sk. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ama. Or. Sv. Ank. Krş. Nş. Kn. Ada.)

1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...

Yıkanmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Es. Kc. Bo. Sk. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Dy. Tn. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn....

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B

iri yapıli, uzun insan ya da hayvan (Isp. Dz. Ay. Mn. Çkl. Bo. Ks. Sm. Mr. Hat. Nğ. Kn. Ant. Mğ.)