kertüklü

1. İşemek (Erkek) (Uş.) 2. işemek (Af. Isp. Brd. iz. Sm. Gm. Ank. İç. Mğ.)

1. Cinsel sapık erkek (Gaz. Krş. Ky Nğ.) 2. Kötü kadın, isterik kadın (Bil. Ama. Yz.) 3. İhtiyar ve güçsüz kimse (Gr. Gm. Kr. Ezm. Ezc.)

Bacaklarını ayırarak sünnetli çocuk gibi yürümek (Kn.)

1. Obur (Gm.) 2. Girtlak (Gm.)

1. Obur (Gm.) 2. Girtlak (Kr. Gm.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm.) 2. Sümük (Gm.)

1. İşemek (Erkek) (Uş.) 2. işemek (Af. Isp. Brd. iz. Sm. Gm. Ank. İç. Mğ.)

1. Cinsel sapık erkek (Gaz. Krş. Ky Nğ.) 2. Kötü kadın, isterik kadın (Bil. Ama. Yz.) 3. İhtiyar ve güçsüz kimse (Gr. Gm. Kr. Ezm. Ezc.)

Bacaklarını ayırarak sünnetli çocuk gibi yürümek (Kn.)

1. Obur (Gm.) 2. Girtlak (Gm.)

1. Obur (Gm.) 2. Girtlak (Kr. Gm.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm.) 2. Sümük (Gm.)

1. Derisi pul pul kabarmak (Gm.) 2. Hastaliktan, acidan inlemek (Gm.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm. Sv. Ada. Tk.) 2. Sümük (Gm.)