keşeve

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

1. Cinsel sapık erkek (Gaz. Krş. Ky Nğ.) 2. Kötü kadın, isterik kadın (Bil. Ama. Yz.) 3. İhtiyar ve güçsüz kimse (Gr. Gm. Kr. Ezm. Ezc.)

1. Obur (Ezc.) 2. İri ağızlı (Ezc.)

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

Güçsüz (Ks.)

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

1. Cinsel sapık erkek (Gaz. Krş. Ky Nğ.) 2. Kötü kadın, isterik kadın (Bil. Ama. Yz.) 3. İhtiyar ve güçsüz kimse (Gr. Gm. Kr. Ezm. Ezc.)

1. Obur (Ezc.) 2. İri ağızlı (Ezc.)

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

Güçsüz (Ks.)

Zayıf, güçsüz (Es.)

Güçsüz kalmak (Ba.)