kift düşmek

Güçsüz kalmak, kuvvetten düşmek (Kr.)

1. Başı dönmek (Af. Cr. Ama. To. El. MI. Ky. Kn.) 2. Bunalmak, yarı baygınlık geçirmek, sıkınti basmak (Ama. Bt. Dy. Tn. Ur. Gaz. Mr.) 3. Ağlamaktan ya da bağırmaktan yorgun düşmek (Tr. Gm. Sv.) 4. Solumak, tik nefes ...

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

Güçten düşmek, halsiz kalmak (Kr.)

Zayıf, halsiz kalmak, kuvvetten düşmek (Sv.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

Güçsüz kalmak, kuvvetten düşmek (Kr.)

1. Başı dönmek (Af. Cr. Ama. To. El. MI. Ky. Kn.) 2. Bunalmak, yarı baygınlık geçirmek, sıkınti basmak (Ama. Bt. Dy. Tn. Ur. Gaz. Mr.) 3. Ağlamaktan ya da bağırmaktan yorgun düşmek (Tr. Gm. Sv.) 4. Solumak, tik nefes ...

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

Güçten düşmek, halsiz kalmak (Kr.)

Zayıf, halsiz kalmak, kuvvetten düşmek (Sv.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

Güçsüz duruma düşmek, zayıflamak, sararmak (Kerkük)

Güçsüz duruma düşmek, zayıflamak, sararmak (Kr.)