kıkırdamak

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

Ağri, sızi, romatizma (Us. Isp. Brd. Dz. Ay iz. Mn. Ba. Es. Kc. Bo. Sk. Çkr. Sn. Sm. Ama. Or. Tr. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Md. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. ic. Mğ. Krk.)

1. İş göremeyen (Çkl.) 2. Kötürüm (Brd. Dz. Ay. Es. Kc. Bo. Sm. Or. Sv. Ky. Krk.) 3. Yürüme zamanı geldiği halde yürüyemeyen çocuk (Or.) 4. Kic, makat (Af. MI. Hat. Sv. Nğ. Mğ.)