kımır

1. Basık burun (Nğ.) 2. Genizden konuşan (Nğ.) 3. Çopur (Nğ.)

1. Hasta zayıf (Gr. Sv.) 2. Çopur (Sm.)

1. Yüzünde çiçek bozuğu olan, çopur (Gr. Ezc. Vn. Sv.) 2. Gövde yapısı çirkin, biçimsiz kimse (Nğ.)

1. Çok kıllı insan (Af. Isp. Ba. Sv.) 2. Çopur, çiçek bozuğu (Kü. İst.) 3. Çocuk, küçük çocuk (Af. Nğ.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

Çopur (Ank.)

1. Basık burun (Nğ.) 2. Genizden konuşan (Nğ.) 3. Çopur (Nğ.)

1. Hasta zayıf (Gr. Sv.) 2. Çopur (Sm.)

1. Yüzünde çiçek bozuğu olan, çopur (Gr. Ezc. Vn. Sv.) 2. Gövde yapısı çirkin, biçimsiz kimse (Nğ.)

1. Çok kıllı insan (Af. Isp. Ba. Sv.) 2. Çopur, çiçek bozuğu (Kü. İst.) 3. Çocuk, küçük çocuk (Af. Nğ.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

Çopur (Ank.)

Çopur (Kn.)

Çopur (Ky.)