kıranlık
1. Çoluk çocuk (Mn.) 2. Kıtlık, kuraklik (Ant.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görmalamat
1. Açlik, kıtlık (Sv. Yz. Ant.) 2. Sıkıntı, üzüntü (Mr.)
kızan
1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)
palazımak
1. Canlanmak, gelişmek, büyümek (Dz. Mn. Es. Ama. To. Or. Nğ. Ant.) 2. Çocuk çırpınarak yürümeye çalışmak (Nğ.)
aydaş
1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...
irelmek
1. Gelişmek (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Çr. Nğ. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Şişmanlamak (Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Ama.)
dlşemek
1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...
Benzer içerikler
malamat
Sözlük1. Açlik, kıtlık (Sv. Yz. Ant.) 2. Sıkıntı, üzüntü (Mr.)
kızan
Sözlük1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)
palazımak
Sözlük1. Canlanmak, gelişmek, büyümek (Dz. Mn. Es. Ama. To. Or. Nğ. Ant.) 2. Çocuk çırpınarak yürümeye çalışmak (Nğ.)
aydaş
Sözlük1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...
irelmek
Sözlük1. Gelişmek (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Çr. Nğ. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Şişmanlamak (Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Ama.)
dlşemek
Sözlük1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...
çımkışmak
Sözlük1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B
göde
Sözlük1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)