kırtmağ

Deri üzerinde biriken kir tabakasi, el ve ayaklardaki kirli çatlaklar (Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ank.)

1. Deride kalınlaşmış kir tabakası (Es. Gaz.) 2. Başta olan kepek (Hat. iç.) 3. Yara kabuğu (Af. Brd. Ada.) 4. Burunda kurumuş sümük (Çr.) 5. Gübre (To. Ama.)

1. Dişlerin üzerinde biriken kir (Bo.) 2. Hastalık nedeniyle kadınlarda olan vajinal kanama (Isp.)

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

1. Çıban ya da yara kabuğu (Sk. Zn. Ks. Sm. Gr. Ant.) 2. Saçkıran hastalığı (Bo.)

Kır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Çkr.)

Deri üzerinde biriken kir tabakasi, el ve ayaklardaki kirli çatlaklar (Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ank.)

1. Deride kalınlaşmış kir tabakası (Es. Gaz.) 2. Başta olan kepek (Hat. iç.) 3. Yara kabuğu (Af. Brd. Ada.) 4. Burunda kurumuş sümük (Çr.) 5. Gübre (To. Ama.)

1. Dişlerin üzerinde biriken kir (Bo.) 2. Hastalık nedeniyle kadınlarda olan vajinal kanama (Isp.)

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

1. Çıban ya da yara kabuğu (Sk. Zn. Ks. Sm. Gr. Ant.) 2. Saçkıran hastalığı (Bo.)

Apse, irin içeren ve dokuların iltihaplanmasına yol açan bir enfeksiyondur.

İyileşen bir yara ya da enfekte bir bölgede deri ya da mukoza üzerinde gelişen kabuk.

Kulağın üç bölümü, hastalık ya da yaralanmalardan çeşitli biçimlerde etkilenir.