kol doğurlıyan

Kırıkçı, sınıkçı (Gr.)

1. Rahatsız olmak (Kerkük) 2. Husyesi kopmak (Kerkük)

1. Gebe çocuğunu düşürmek (Kerkük) 2. Yellenmek (Kerkük)

1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)

1. Uyuz hastalığı (Ama. To. Ağ. Kr. Vn. Bt. Ur. Kerkük) 2. Kel (Or.) 3. Çiban (Kn.) 4İri yarı, yaşlı kadın (Ar.) 5. Cüzzamlı (Kerkük)

Gerdan (Kerkük)

Kırıkçı, sınıkçı (Gr.)

1. Rahatsız olmak (Kerkük) 2. Husyesi kopmak (Kerkük)

1. Gebe çocuğunu düşürmek (Kerkük) 2. Yellenmek (Kerkük)

1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)

1. Uyuz hastalığı (Ama. To. Ağ. Kr. Vn. Bt. Ur. Kerkük) 2. Kel (Or.) 3. Çiban (Kn.) 4İri yarı, yaşlı kadın (Ar.) 5. Cüzzamlı (Kerkük)

Gerdan (Kerkük)

Cibinlik (Kerkük)

Dilsiz (Kerkük)