köpeklemek

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Ana karnındaki çocuk duruşunu değiştirmek, ters gelmek (Mğ.) 2. Yorulmak (Af. Isp. Brd. Dz. ic. Tk. Mğ.) 3. Zayıf düşmek (Kn.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

Çok yorulmak, bitkin düşmek (Nğ.)

1. Çalışmaktan halsiz, bitkin düşmek (Nğ.) 2. Beli çok ağrımak (Af. Yz.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Ana karnındaki çocuk duruşunu değiştirmek, ters gelmek (Mğ.) 2. Yorulmak (Af. Isp. Brd. Dz. ic. Tk. Mğ.) 3. Zayıf düşmek (Kn.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

Çok yorulmak, bitkin düşmek (Nğ.)

1. Çalışmaktan halsiz, bitkin düşmek (Nğ.) 2. Beli çok ağrımak (Af. Yz.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Çok yorulmak (To. Or. Gr. Mğ.) 2. Hastałıktan ya da yorgunluktan bitkin düşmek (Gm. Ezm. Mğ.)

1. Çok yorulmak, gücünü kaybetmek (Dz. Ks. Çr. Ama. Sm. Sv. Krş. Ky.) 2. Açlıktan bitkin düşmek (Ama.)