köpmek
1. Hastalık nedeniyle karın şişmek (Es. Ama.) 2. Ölmüş gibi yapmak, sızmak (İst.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görarık
1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
al basma
1. Loğusalık humması (Uş. Brd. Çkl. Kü, Kc. Ist. Cr. Ama. Or. Gm. Ar. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. ic. Ant. Zn. Ks. Krk.) 2. Loğusa olmayan kimselerde al denilen görüntünün uyku sırasında verdiği boğucu sıkı...
kelez
1. Hasta, cıliz, zayıf (Brd. Dz. ist. Ks. Sn. Ama.) 2. Büyümemiş, gelişmemiş (Es. Çkr. Ank.)
sınmak
1. Kırılmak (Es. Ama. To. El. Ky. Nğ.) 2. İçine kapanmak, neşesi gitmek (Kn.) 3. Doğum yapmak (Sv. Ky.)
sormuk
1. Bebeklere, tülbent içine tatlı konularak yapilan emzik (Dz. Kü. Es. Kc. Bo. İst. Ks. Cr. Ama. Yz. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada.) 2. Solunum güçlüğü çeken, tıknefes (Ks.)
bıngıl bıngıl
1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
Benzer içerikler
arık
Sözlük1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
al basma
Sözlük1. Loğusalık humması (Uş. Brd. Çkl. Kü, Kc. Ist. Cr. Ama. Or. Gm. Ar. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. ic. Ant. Zn. Ks. Krk.) 2. Loğusa olmayan kimselerde al denilen görüntünün uyku sırasında verdiği boğucu sıkı...
kelez
Sözlük1. Hasta, cıliz, zayıf (Brd. Dz. ist. Ks. Sn. Ama.) 2. Büyümemiş, gelişmemiş (Es. Çkr. Ank.)
sınmak
Sözlük1. Kırılmak (Es. Ama. To. El. Ky. Nğ.) 2. İçine kapanmak, neşesi gitmek (Kn.) 3. Doğum yapmak (Sv. Ky.)
sormuk
Sözlük1. Bebeklere, tülbent içine tatlı konularak yapilan emzik (Dz. Kü. Es. Kc. Bo. İst. Ks. Cr. Ama. Yz. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada.) 2. Solunum güçlüğü çeken, tıknefes (Ks.)
bıngıl bıngıl
Sözlük1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
keleş
Sözlük1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
sak
Sözlük1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)