kösmek
1. İnsan olduğu yere yıkılıp kalmak (Brd. Dz.) 2. Gücü azalmak (Ay.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görköslemek
İnsan olduğu yere yıkılıp kalmak (Ky.)
köselmek
İnsan olduğu yere yıkılıp kalmak (Af Mğ.)
farımak
1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...
emlk
1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)
çapar
1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...
oğunmak
1. Soluğu kesilmek, tikanmak (Brd. Çkl. Vn. Ur. Sv.) 2. Çok ağlamaktan güçsüz kalmak, bayılır gibi ołmak, bayılmak (Brd. Dz. Çkl. Ko. MI. Gaz. Hat. Sv. Nğ.) 3. Acıyla kıvranmak (Isp. Gm. Hat.) 4. Üzülmek, yaptığına ac...
Benzer içerikler
köslemek
Sözlükİnsan olduğu yere yıkılıp kalmak (Ky.)
köselmek
Sözlükİnsan olduğu yere yıkılıp kalmak (Af Mğ.)
farımak
Sözlük1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...
emlk
Sözlük1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)
çapar
Sözlük1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...
oğunmak
Sözlük1. Soluğu kesilmek, tikanmak (Brd. Çkl. Vn. Ur. Sv.) 2. Çok ağlamaktan güçsüz kalmak, bayılır gibi ołmak, bayılmak (Brd. Dz. Çkl. Ko. MI. Gaz. Hat. Sv. Nğ.) 3. Acıyla kıvranmak (Isp. Gm. Hat.) 4. Üzülmek, yaptığına ac...
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
sünmek
Sözlük1. Hasta bitkin, güçsüz kalmak (Af Dz. Ay. Mğ. İç.) 2. Bayılmak (Mg.)