kulak mekişl
Kulak memesinin altındaki çukur (Isp. Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görmekiş
1. Alt çene, çene kemiği (iç. Ant.) 2. Kulak memesinin altinda, cene kemiklerınin arkasındaki yumuşak kısım (Isp. Kn. iç.)
menik
1. Kulak memesi (Çr. Yz. Ky. Nğ.) 2. Kulağın altındaki çukur kısım (Mr.)
mırık
1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
duluk
1. Yüz, çehre (Dz. Gaz. Nş. Ada.) 2. Yanak (Isp. Cr. Mr. Hat. Sv. Ank. Kn. Ky.) 3. Şakak (Af. Isp. Dz. Cr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç.) 4. Avurt (Af. Dz. Ay. Çkr. MI. Mr. Ky. Nğ. iç.) 5. Gerda...
sak
1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
töz
Kulak arkasındaki çukur yer (Dz. Es. Bo. Ks. Or. Gaz. Hat. Sv. Yz. Ank. Ada. Íc.)
Benzer içerikler
mekiş
Sözlük1. Alt çene, çene kemiği (iç. Ant.) 2. Kulak memesinin altinda, cene kemiklerınin arkasındaki yumuşak kısım (Isp. Kn. iç.)
menik
Sözlük1. Kulak memesi (Çr. Yz. Ky. Nğ.) 2. Kulağın altındaki çukur kısım (Mr.)
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
duluk
Sözlük1. Yüz, çehre (Dz. Gaz. Nş. Ada.) 2. Yanak (Isp. Cr. Mr. Hat. Sv. Ank. Kn. Ky.) 3. Şakak (Af. Isp. Dz. Cr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç.) 4. Avurt (Af. Dz. Ay. Çkr. MI. Mr. Ky. Nğ. iç.) 5. Gerda...
sak
Sözlük1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
töz
SözlükKulak arkasındaki çukur yer (Dz. Es. Bo. Ks. Or. Gaz. Hat. Sv. Yz. Ank. Ada. Íc.)
şemlk
Sözlük1. Ayak bileği kemiği (Af. Isp. Brd. Es. Krş. Nğ. Kn.) 2. Topuk (Isp. Ank, Nğ.) 3. Eklem (Isp. Nğ. Kn.) 4. Sinir, damar (Mn. Nğ.)
ırgın
Sözlük1. Zayıf, siska, güçsüz (Af. Isp. Brd. Dz. Brs. Kn. Ada. İç. Mğ. Krk.) 2. Yorgun (Isp. Brd. Dz. Es. Ank. Kn. Ic. Ed.) 3. Hasta, rahatsız (Isp. Brd. Dz. Iz. Mğ.)