kümük

1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)

Yuvarlak, tombul yüzlü, basık burunlu kimse (Çr.)

1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

Basık burunlu (Isp.)

Basık burunlu (Brd.)

1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)

Yuvarlak, tombul yüzlü, basık burunlu kimse (Çr.)

1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

Basık burunlu (Isp.)

Basık burunlu (Brd.)

Basık burunlu (Brd.)

Basık burunłu (Gr.)