kupmek

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

Zayıflamak, kuvvetten düşmek (ic.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

1. Ana karnındaki çocuk duruşunu değiştirmek, ters gelmek (Mğ.) 2. Yorulmak (Af. Isp. Brd. Dz. ic. Tk. Mğ.) 3. Zayıf düşmek (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)

Sendelemek (Çkl.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

Zayıflamak, kuvvetten düşmek (ic.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

1. Ana karnındaki çocuk duruşunu değiştirmek, ters gelmek (Mğ.) 2. Yorulmak (Af. Isp. Brd. Dz. ic. Tk. Mğ.) 3. Zayıf düşmek (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)

Sendelemek (Çkl.)

Sendelemek (Ng.)

Düşmek (Ant.)