llancıh

Kemik veremi (Ur.)

Kemik veremi (MI.)

1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...

1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...

Kemik (Ağ. Kr. Ezc. Bt. Vn. Ur. Dy. MI. Hat. Sv. Ada.)

1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)

Kemik veremi (Ur.)

Kemik veremi (MI.)

1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...

1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...

Kemik (Ağ. Kr. Ezc. Bt. Vn. Ur. Dy. MI. Hat. Sv. Ada.)

İnsanda omurga sütunu normalde kıvrımlıdır; ancak anormal eğrilik de yaygın görülen bir durumdur.

1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)

1. Çapak (Or. Gr.) 2. Sakat (Ağ. Kr. Bt. Vn.) 3. Şaşı (Bt. Vn. Ur.) 4. inme, felç (Kr.) 5. Kötürüm, sakat (Vn.)