mada

1. Mide (Nğ.) 2. Obur (Isp. Brd. iz. Es. Nğ. Kn.)

1. Karın, mide, bağırsak (Ay. iz. Es. Çr. Ama. To. Gr. Rz. Hat. Sv. Ky. Mğ. Krk.) 2. Tırnak uçlarında, tırnağın altındaki yumuşak et (Nğ.)

Sıcaktan, mide dolgunluğundan ya da zevkten gevşemek, baygın duruma gelmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Es. Cr. Sm. Ama. Ezc. Bt. Ank. Nğ. Kn. Ant.)

1. Gözün kararmasi, net görememe (Dz. Mi. Gaz. Sv. Nğ. Ada. İç. Isp. Mr.) 2. Susamak (Krş.) 3. Safra kabarmasi, mide bulanması (Gaz. Hat.) 4. Ses kısılması (Kn. Ada. Iç. Ant.)

1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...

1. Ayak bileği kemiği (Af. Isp. Brd. Es. Krş. Nğ. Kn.) 2. Topuk (Isp. Ank, Nğ.) 3. Eklem (Isp. Nğ. Kn.) 4. Sinir, damar (Mn. Nğ.)

Serebrumun (beynin ana kismi) derinliklerinde ve bevin sapının üst bölgesinde bulunan ikili sinir hücresi demetleri.

1. Mide (Nğ.) 2. Obur (Isp. Brd. iz. Es. Nğ. Kn.)

ASETİLSİSTEİN

İnsan kulağımın algıladığı en üst sımırdan, yani 20.000 hertzden (devir/sn.) daha yüksek frekanslı ses.

1. Karın, mide, bağırsak (Ay. iz. Es. Çr. Ama. To. Gr. Rz. Hat. Sv. Ky. Mğ. Krk.) 2. Tırnak uçlarında, tırnağın altındaki yumuşak et (Nğ.)

Sıcaktan, mide dolgunluğundan ya da zevkten gevşemek, baygın duruma gelmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Es. Cr. Sm. Ama. Ezc. Bt. Ank. Nğ. Kn. Ant.)

1. Gözün kararmasi, net görememe (Dz. Mi. Gaz. Sv. Nğ. Ada. İç. Isp. Mr.) 2. Susamak (Krş.) 3. Safra kabarmasi, mide bulanması (Gaz. Hat.) 4. Ses kısılması (Kn. Ada. Iç. Ant.)

1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...