manav

1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...

1. Mavi gözlü kimse (Çr. Ks. Sv. Kn. Mğ. Ed.) 2. Sarışın kimse (Kü.)

1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)

1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...

1. Mavi gözlü kimse (Çr. Ks. Sv. Kn. Mğ. Ed.) 2. Sarışın kimse (Kü.)

1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)

1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

1. Yorulmak, güçsüz kalmak (Isp. Brd. Brs. Es. Kc. Mğ.) 2. Susamak (Gr. Ky.) 3. Hızlı hızlı solumak (Krk.) 4. Yorgunluktan ya da sıcaktan bayılacak gibi olmak (Es. Gr. MI. Hat. Sv.)

1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...