masavut

Aptal (Ant.)

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

Aptal, sersem (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Brs. Uş. Kü. Bil. Es. Bo. İst. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. Krk. Tk.)

1. Hızla çarpmak (insan ya da hayvan yüreği) (Dz. Ay. Mğ. Ant.) 2. Can çekişmek (Ant.)

1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)

Aptal (Ba.)

Aptal (Ant.)

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

Aptal, sersem (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Brs. Uş. Kü. Bil. Es. Bo. İst. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. Krk. Tk.)

1. Hızla çarpmak (insan ya da hayvan yüreği) (Dz. Ay. Mğ. Ant.) 2. Can çekişmek (Ant.)

1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)

Aptal (Ba.)

Aptal (Kn.)

Aptal (Tr.)