maya
1. Başparmağın altındaki etli kısim (ist. Or.) 2. Íri yapılı (Md.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü gördızman
Uzun boylu, iri yapıli, kocaman, şişman kimse (Ay. Brs. ist. Ama. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Bn. Ky. Tk.)
mardallı
iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Isp. Or.)
malak
1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)
görkemil
Iri yapıli, kuvvetli (Or. Ar. Mr. Sv. Nğ. Kn. Ada. iç.)
mardalı
1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)
bıngıl bıngıl
1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
Benzer içerikler
dızman
SözlükUzun boylu, iri yapıli, kocaman, şişman kimse (Ay. Brs. ist. Ama. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Bn. Ky. Tk.)
mardallı
Sözlükiri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Isp. Or.)
malak
Sözlük1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)
görkemil
SözlükIri yapıli, kuvvetli (Or. Ar. Mr. Sv. Nğ. Kn. Ada. iç.)
mardalı
Sözlük1. iri kemikli, iri yapılı insan ya da hayvan (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Nğ. İç.) 2. Hastalıklı (Ant.)
bıngıl bıngıl
Sözlük1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
hökelekll
Sözlük1. İri yapılı (Af. Çr. Krş.) 2. Etine dolgun (Ama.)
löklü
Sözlük1. Yaşı geçkin adam (Ank.) 2. iri yapılı adam (Ank.)