mehlem
Merhem (Isp. Kr.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü gördal
1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
arıklamak
1. Zayıfiamak (Isp. Dz. iz. Ba. Gr. Or. Kr. Gaz. Sv. Kn. Mğ. Tk.) 2. Doğduktan sonra cılıiz kaimak, büyüyememek (Isp.) 3. Ihtiyarlamak (Ks.)
bel
1. Meni (Isp. Brd. Dz. Mn. Es. Ks. Çkr. Nğ. İç. Ant. Mğ. Krk.) 2. Omurga (Kr. Mg.) 3. Çocuğun anne karnında boğulmasına neden olan bir hastalik (Isp.)
erlşlk
1. Şeytan çarpmasıyla olduğuna inanılan, cırpinma ve seğirme belirtileri de gösteren bir çeşit sinir hastalığı (Af. Isp. Dz. Kr. Ky. Ant.) 2. Deli (Isp. Dz.) 3. Yetişkin, evlenme çağına gelmiş kız (Sv.)
oma
1. Belkemiği (Af. Dz.) 2. İri, büyük kemik (Isp. Brd.) 3. Uyluk kemiği (Gaz.) 4. Elmacık kemiği (Ağ.) 5. Kalça kemiği (Isp. Brd. Dz. Gaz. Nğ. Ada. Kr.) 6. Kaba et (Mr.)
döğenek
Nasır (Kr. Isp.)
Benzer içerikler
dal
Sözlük1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
arıklamak
Sözlük1. Zayıfiamak (Isp. Dz. iz. Ba. Gr. Or. Kr. Gaz. Sv. Kn. Mğ. Tk.) 2. Doğduktan sonra cılıiz kaimak, büyüyememek (Isp.) 3. Ihtiyarlamak (Ks.)
bel
Sözlük1. Meni (Isp. Brd. Dz. Mn. Es. Ks. Çkr. Nğ. İç. Ant. Mğ. Krk.) 2. Omurga (Kr. Mg.) 3. Çocuğun anne karnında boğulmasına neden olan bir hastalik (Isp.)
erlşlk
Sözlük1. Şeytan çarpmasıyla olduğuna inanılan, cırpinma ve seğirme belirtileri de gösteren bir çeşit sinir hastalığı (Af. Isp. Dz. Kr. Ky. Ant.) 2. Deli (Isp. Dz.) 3. Yetişkin, evlenme çağına gelmiş kız (Sv.)
oma
Sözlük1. Belkemiği (Af. Dz.) 2. İri, büyük kemik (Isp. Brd.) 3. Uyluk kemiği (Gaz.) 4. Elmacık kemiği (Ağ.) 5. Kalça kemiği (Isp. Brd. Dz. Gaz. Nğ. Ada. Kr.) 6. Kaba et (Mr.)
döğenek
SözlükNasır (Kr. Isp.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
daban
Sözlük1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)