mencik

1. Meme başi (Nğ.) 2. Kulağın yumuşak yeri (Sv.)

1. Soy (Sm.) 2. Ínsanlarda üreme organı (Çr.) 3. Kułağın yumuşak yeri (Çkr.)

1. Uyuşmak, ürpermek (Isp. Brd. Ay. Iz. Mn. Ada. Kn. İç. Mğ.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. ic. Mğ.)

1. Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Af. Isp. Brd. Kc. Bo. Ks. Çkr. Sm. Ama. Ar. Kr. El. Mr. Sv. Ank. Nş. Nğ. Kn. Mğ. iç.) 2. Vücudun herhangi bir yeri soğuk nedeniyle morarmak, ki...

1. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Ks.) 2. Kaşınmak (Dz.)

1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)

1. Meme başi (Nğ.) 2. Kulağın yumuşak yeri (Sv.)

1. Soy (Sm.) 2. Ínsanlarda üreme organı (Çr.) 3. Kułağın yumuşak yeri (Çkr.)

1. Uyuşmak, ürpermek (Isp. Brd. Ay. Iz. Mn. Ada. Kn. İç. Mğ.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. ic. Mğ.)

1. Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Af. Isp. Brd. Kc. Bo. Ks. Çkr. Sm. Ama. Ar. Kr. El. Mr. Sv. Ank. Nş. Nğ. Kn. Mğ. iç.) 2. Vücudun herhangi bir yeri soğuk nedeniyle morarmak, ki...

1. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Ks.) 2. Kaşınmak (Dz.)

Beyin, karaciğer, akciğer gibi organlarım açıkça tanımlanabilen kısımlarından birisi.

1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)

Kulağın arkasındaki şakak kemiğinin kulak arka kemiği çıkıntısını örten hava dolu boşlukların iltihaplanması (mastoidit), ortakulak iltihabının (otitis media) uygun bir biçimde tedavi edilmemesinin ardından ortaya çıkabilir.